برنج

1. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: برنج در ميان خوراكى‌ها، به سان مهتر (رئيس) در ميان قوم است.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مهتر همه خوراكى‌هاى ساكنان اين سراى و آن سراى، گوشت و سپس برنج است.

خواصّ‌ برنج

2. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: برنج، نيكو دارويى است: سرد است و سالم و بر كنار از هر بيمارى.

3. امام صادق عليه السلام: برنج، نيكو غذايى است. ما آن را براى بيماران خويش نگه مى‌داريم.

4. امام صادق عليه السلام: از جانب شما، چيزى دوست‌داشتنى‌تر از برنج و بنفشه براى ما نمى‌آيد. من [يك بار ،] از دردى سخت در رنج بودم و در اين هنگام به من الهام شد كه برنج بخورم. گفتم كه آن را فراهم آورند.... پس ، خداوند عز و جل با آن، دردم را از ميان برد.


1. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: الأَرُزُّ فِي الأَطعِمَةِ‌ كَالسَّيِّدِ فِي القَومِ‌. (طب النبي صلى الله علیه و آله ، ص 6، بحار الأنوار، ج ۲ ، ص ۲۹۶ ؛ الفردوس ، ج ۱، ص ۱۲۷، ح ۶۰ عن الإمام علي عليه السلام)
 عنه صلى الله عليه و آله: سَيِّدُ طَعامِ‌ أهلِ‌ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ‌ اللَّحمُ‌ ، ثُمَّ‌ الأَرُزُّ.(عیون أخبار الرضا عليه السلام ، ج ۲، ص ۳۵، ح ۷۹ عن أحمد بن عامر الطائي ، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام ، ص ۱۰۹، ح 51 كلاهما عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، مکارم الأخلاق ، ج ۱، ص ۳۳۵، ح ۱۰۷۹ عن الإمام الرضا عن أبيه عن جده عليهم السلام
عنه صلى الله عليه و آله و ليس فيهما«أهل»، بحارالأنوار، ج 16، ص ۵۸، ح 5 وص ۲۹۲، ح ۷؛ سنن ابن ماجة ، ج ۲، ص ۱۰۹۹ ، ح ۳۳۰۵ عن أبي الدرداء و فيه «أهل الجنة » بدل «اللآخرة » و ليس فيه «ثم الأرز»، کنز العمال ، ج ۱۵، ص ۲۹۱، ح ۶۱۰۵۶ نقلا عن الحاكم في تاریخ نیشابور عن صهيب) 

2. رسول اللّه صلى الله عليه و آله : نِعمَ‌ الدَّواءُ الأَرُزُّ ، بارِدٌ صَحيحٌ‌ سَليمٌ‌ مِن كُلِّ‌ داءٍ. (الفردوس ، ج 4، ص ۲۹۷، ح ۷۸۵ة عن أنس ؛ مکارم الأخلاق ، ج ۱، ص ۳۳۵، ح ۱۰۷۸ عن الإمام الصادق عليه السلام ، بحارالأنوار، ج 11، ص ۲۹۲، ح ۷.)

3. الإمام الصادق عليه السلام: نِعمَ‌ الطَّعامُ‌ الأَرُزُّ، و إنّا لَنَدَّخِرُهُ‌ لِمَرضانا.(الكافي، ج 6، ص ۳۶۲، ح ۶ و ح 5 و فيه «لنداوي به مرضانا» بدل «لندخره لمرضانا»، المحاسن ، ج ۲، ص ۳۰۳، ح ۲۰۰۷،بحار الأنوار ، ج 1 ، ص ۲۹۰، ح ۲.)


4. عنه عليه السلام: ما يَأتينا مِن ناحِيَتِكُم شَيءٌ أحَبُّ‌ إلَيَّ‌ مِنَ‌ الأَرُزِّ وَ البَنَفسَجِ‌، إنِّي اشتَكَيتُ‌ وَجَعي ذلِكَ‌ الشَّديدَ فَاُلهِمتُ‌ أكلَ‌ الأَرُزِّ، فَأَمَرتُ‌ بِهِ‌... فَأَذهَبَ‌ اللّهُ‌ عز و جل عَنّي بِذلِكَ‌ الوَجَعَ‌.(الکافی، ج6،ص341،ح1 عن یونس بن یعقوب)